Wspólnym mianownikiem prezentacji nie jest styl, lecz sposób myślenia o materiale i obiekcie. Dla Jana Ankiersztajna aluminium staje się materią jednocześnie konstrukcyjną i zmysłową. Jego formy budowane z krawiecką precyzją na tradycyjnym kole angielskim są inspirowane ludzkim ciałem oraz sylwetkami i konstrukcją aut wyścigowych. W pracach Wiktorii i Filipa Bielickich metal przechowuje zapis krajobrazu, a artyści w swoich wunderkamerowych cabinetach łączą ręczny gest z procesami technologicznymi – formowaniem za pomocą ramienia robotycznego. W ostatnich zrealizowanych za życia dziełach Pawła Grunerta, artysty, który przez lata konsekwentnie rozwijał własną wizję krzesła jako formy rzeźbiarskiej, tajemnica konstrukcyjna spotyka się z inżynieryjną precyzją.

Z kolei Monika Patuszyńska traktuje porcelanę jako materiał podlegający napięciom i transformacji, tworząc obiekty, które niosą ślady procesów i są wypowiedziami o skomplikowanych dynamikach relacji. Filomena Smoła pracuje z gorącym szkłem, kształtując formy poprzez gest i oddech – w fizycznym procesie, w którym płynna materia rejestruje ślady dotyku, temperatury i emocji. Aleksandra Zawistowska czerpie z intensywności baroku, łącząc szkło i metal odlewany w immersyjne kompozycje nasycone emocjonalnym i intelektualnym napięciem.

Prezentacja przygotowana na Collectible ukazuje różnorodność postaw obecnych dziś w polskim designie kolekcjonerskim – od podejść strukturalnych i architektonicznych, przez narracyjność i pracę z pamięcią, po wyrazistą, niemal teatralną ekspresję. Niezależnie od użytego medium – metalu, porcelany, szkła czy wikliny – prezentowane obiekty przekraczają medium, tradycyjne podziały, funkcjonując jednocześnie jako unikalna forma wizualna i opowieść i osobisty manifest.